Usłysz i zobacz: dźwięk, melodię i słowa – stymulacja rozwoju osób niesłyszących. Realizacja w Ośrodku Wsparcia PFPDN –ECHO-

logo_biale_wspolfinansowanie

„Usłysz i zobacz: dźwięk, melodię i słowa-stymulacja rozwoju osób niesłyszących. Realizacja w Ośrodku Wsparcia PFPDN –ECHO-„

Projekt realizowany od dnia 1 grudnia 2015 r. do 30 listopada 2018 r. w Ośrodku Wsparcia dla dzieci młodzieży i osób dorosłych z wadami słuchu i mowy w siedzibie Fundacji przy ul. Grójecka 65A, 02-094 Warszawa oraz w placówkach z terenu Miasta Warszawy, w których realizowane jest wsparcie w formie porad/konsultacji dla nauczycieli i wychowawców. Miejsca potencjalnej pracy beneficjentów, na terenie Warszawy.
Celem zadania jest przeciwdziałanie wykluczeniu oraz wsparcie osób niepełnosprawnych dążących do usamodzielnienia się i pełnego funkcjonowania w społeczeństwie oraz ich rodzin.

 

Terapia indywidualna, terapia grupowa, zajęcia wspomagające, integracja sensoryczna, zatrudnienie wspomagane, grupa wsparcia dla młodzieży w ramach projektu : Usłysz i zobacz: dźwięk, melodię i słowa – stymulacja rozwoju osób niesłyszących. Realizacja w Ośrodku Wsparcia PFPDN –ECHO–

 

 

 

 

 

Choinka dla dzieci w ramach projektu : Usłysz i zobacz: dźwięk, melodię i słowa – stymulacja rozwoju osób niesłyszących. Realizacja w Ośrodku Wsparcia PFPDN –ECHO-

 

 

Cele szczegółowe:

– rozwijanie samodzielności oraz aktywizacji społecznej i zawodowej osób niesłyszących

– poprawa artykulacji i podwyższenie  wrażliwości słuchowej,

– doskonalenie komunikacji werbalnej z otoczeniem,

– usprawnianie rozwoju intelektualnego (rozszerzanie zasobu słownictwa i kształtowanie prawidłowej struktury językowej, podnoszenie kompetencji językowych),

– podnoszenie umiejętności komunikacyjnych

–  wsparcie rodziców/opiekunów, nauczycieli, wychowawców w procesie usamodzielniania i integracji niepełnosprawnych dzieci.

Podopieczni Fundacji mogą uczestniczyć w ramach projektu w następujących działaniach:

1.Terapia indywidualna

2.Terapia grupowa

3.Zajęcia grupowe

4.Sesje z trenerem pracy

5.Porady/konsultacje

6.Komunikacja niewerbalna – kurs PJM

7.Grupa Wsparcia dla Młodzieży

8.Choinkowa impreza integracyjna

Wolontariusze będę wspomagać Grupę Wsparcia dla Młodzieży oraz prace administracyjne w Fundacji.

 

Opis proponowanych form wsparcia

1.Terapia indywidualna

Terapia indywidualna prowadzona będzie w formach terapii surdologopedycznej, surdopedagogicznej i psychologicznej oraz Integracji Sensorycznej.

Surdologopedyczna

Celem terapii jest rozwijanie rozumienia mowy odbieranej kanałem słuchowym lub kanałem słuchowo-wzrokowym – kształtowanie umiejętności budowania wypowiedzi poprawnych pod względem leksykalnym i gramatycznym czyli fleksyjnym i składniowym. Wzbogacanie zasobu słownictwa, rozwijanie rozumienia pojęć abstrakcyjnych oraz wyrażeń przenośnych i frazeologizmów. Usprawnianie narządów aparatu artykulacyjnego, ćwiczenia oddechowe i fonacyjne. Uzyskanie i utrwalanie poprawnej artykulacji wszystkich głosek języka polskiego w wypowiedziach, zastosowanie ww. umiejętności w wypowiedziach spontanicznych. Podnoszenie świadomości fonologicznej i respektowanie prawideł wymowy polskiej w mowie fonicznej. Podnoszenie kompetencji językowych i komunikacyjnych, Rozwijanie percepcji słuchowej (słuchu werbalnego i niewerbalnego).

Indywidualna terapia logopedyczna, pozwala u większości dzieci, osiągnąć dobre a nawet znakomite rezultaty w zakresie rozwijania umiejętności słuchowych i werbalnych. Rozwój mowy we wszystkich jej zakresach, zarówno czynnej (kształtowanie prawidłowej artykulacji, budowania poprawnych gramatycznie zdań i wypowiedzeń), jak i biernej (rozumienia treści słyszanych i czytanych) jest ważnym czynnikiem determinującym prawidłowy rozwój człowieka w sferze poznawczej, emocjonalnej i społecznej. Komunikowanie się werbalne pozwala dziecku wyrażać i nazywać przeżywane emocje, poznawać i lepiej rozumieć otaczających go ludzi. Indywidualna terapia surdologopedyczna młodzieży z uszkodzonym narządem słuchu ma na celu przede wszystkim ppodniesienie kompetencji językowych (słownikowych, słowotwórczych, gramatycznych), rozwijanie rozumienia treści metaforycznych zawartych w tekstach literackich oraz zwiększenie świadomości artykulacyjno-brzmieniowej. Wprowadzenie komunikacji alternatywnej pozwala dzieciom niemówiącym porozumiewać się i komunikować własne potrzeby, zapobiega pojawianiu się zachowań niepożądanych lub zmniejsza liczbę już występujących

Surdopedagogiczna

Celem terapii jest  stymulacja rozwoju językowego, rozwijanie kompetencji językowej i komunikacyjnej. Wzbogacanie wiedzy ogólnej.

Świadomość własnych kompetencji językowych i komunikacyjnych eliminuje poczucie niższej wartości, odmienność funkcjonalną, minimalizuje poczucie wyobcowania. Sprzyja społecznej integracji w środowisku rodzinnym, rówieśniczym – szkolnym i poza szkolnym, przeciwdziała auto marginalizacji i wykluczeniu społecznemu.

Terapia indywidualna surdopedagogiczna w odniesieniu do dzieci w wieku przedszkolnym będzie polegała na usprawnianiu analizatorów: wzrokowego, słuchowego i kinestetyczno–ruchowego czyli integracji percepcyjno-motorycznej ważnej w procesie kształtowania u dzieci z wadą słuchu gotowości do czytania i pisania i – osiągnięciu przez nie dojrzałości szkolnej, a tym samym zwiększaniu ich szans na podjęcie nauki w integracyjnych formach edukacji. Podopieczni będą również przygotowywani do opanowania skutecznych strategii adaptacji do środowiska słyszących rówieśników. Dzieci w wieku szkolnym (szkoły podstawowej i gimnazjum) będą kształcone w kierunku osiągania wyższego poziomu kompetencji językowej i komunikacyjnej w aspekcie semantycznym i syntaktycznym oraz w zakresie świadomego stosowania reguł użycia języka w mowie i piśmie. Umiejętności te mają podstawowe znaczenie dla poprawnego użycia języka w różnych kontekstach życia codziennego, szczególnie dla powodzenia szkolnego oraz ich akceptacji społecznej przez rówieśników.

Psychologiczna

Celem terapii są długofalowe oddziaływania  psychologiczne, zapobiegające negatywnym wpływom wady słuchu na rozwój dziecka. Umożliwienie identyfikacji siebie, integracji w rodzinie i społeczeństwie. Ochrona zdrowia psychicznego. Pomoc psychologiczna rodzinie.

Głuchota ma ogromny wpływ na sferę psychiczną dziecka. Osoba niesłysząca ma trudności ze rozumieniem otoczenia, ponieważ z konieczności musi polegać w dużej mierze na wzrokowych doznaniach w kontakcie ze środowiskiem społecznym. Stąd wynikają nieadekwatne do sytuacji reakcje. Na tym tle kształtują się swoiste formy zachowania takie jak: większa zależność od członków rodziny, przejawy przekory i negatywizmu. Dziecko niesłyszące, częściej na ogół niż słyszący rówieśnicy przejawia stany wzmożonej pobudliwości nerwowej, określane powszechnie, jako nerwowość.  Zadaniem psychologa na terapii indywidulnej będzie określenie specyficznych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych dziecka niesłyszącego. Analizowany będzie system wsparcia dla rodziny w najbliższym i dalszym środowisku. Rodzice będą otrzymywać instruktarze poświęcone zagadnieniu: jak rozwijać samodzielność u dzieci by radziły sobie w sytuacjach braku rodziców np.
w przedszkolach,  szkołach,  na placu zabaw. Omawiane będą kolejne etapy kształtowania umiejętności społecznych, dzięki czemu rodzice będą mogli na bieżąco obserwować zmiany w zachowaniach swoich dzieci. W toku indywidualnych zajęć z dziećmi psycholog pracować będzie nad wzmacnianiem poczucia kompetencji i sprawstwa. Poprzez dobór ćwiczeń z najbliższej sfery rozwoju i odpowiednie modelowanie kształtowane będą właściwe postawy związane z motywacją do poprawności wykonywania zadań, autokontrolą i wewnętrzną gratyfikacją. Na terapię psychologiczną będą składać  się badania diagnostyczne dzieci niesłyszących, konsultacje z rodzinami i opiekunami, cykliczne spotkania indywidualne z podopiecznymi oraz doraźna pomoc psychologiczna w sytuacjach problemowych.

Inegracja Sensoryczna

Celem terapii jest dostarczenie kontrolowanej ilości bodźców sensorycznych w szczególności przedsionkowych, proprioceptywnych i dotykowych. Kształtowanie i poprawianie połączeń synaptycznych w OUN.

Prawidłowa organizacja synaptyczna OUN determinuje właściwe przetwarzanie informacji sensorycznych. Wyrównywanie dysharmonii rozwojowych w przypadku dzieci w wadą słuchu może skutecznie zapobiegać powstawaniu niepowodzeń szkolnych. W miarę poprawy efektywnego funkcjonowania układu nerwowego niektóre dzieci osiągają postępy w rozwoju mowy, inne w umiejętnościach szkolnych. Integracja sensoryczna to proces organizujący docierające do mózgu informacje płynące z ciała i środowiska. W procesie tym mózg rozpoznaje, segreguje, interpretuje i unifikuje te informacje, tak by mogły być użyte w reakcji na wymagania płynące z otoczenia w celowym działaniu. Gdy płyną w prawidłowej organizacji, mogą być użyte do formułowania percepcji, planowania ruchu, napięcia mięśniowego, postawy, emocji, uczenia się i wielu innych. Jeśli pojawiają się nieprawidłowości w tym procesie mamy do czynienia z problemami w pobudzeniu dziecka, nadmiernej ruchliwości, kłopotami z koncentracją uwagi, zaburzeniami w rozwoju koordynacji. Wśród umiejętności będących końcowymi produktami integracji sensorycznej można wymienić: zdolność do koncentracji, do organizacji wrażeń, samoakceptację i samokontrolę, zdolność abstrakcyjnego rozumowania, zdolność do nauki. Są one niezbędne, aby dziecko mogło prawidłowo funkcjonować w codziennym życiu, w szkole, w rodzinie, a z czasem w życiu dorosłym. Terapia SI ma postać „naukowej zabawy”, w której dziecko chętnie uczestniczy. Do terapii wykorzystywany jest specjalistyczny sprzęt stymulujący system przedsionkowy, proprioceptywny i dotykowy, a także wzrokowy, węchowy i słuchowy. Ćwiczenia są dostosowane do poziomu rozwojowego dziecka.

Terapię indywidualną prowadzi 1specjalista. Czas trwania 1 godzina.

2.Terapia  grupowa

Działania te realizowane są w formie zajęć/grupowej pracy psychologicznych, surdopedagogicznych, surdologopedycznych (logorytmicznych, emisja głosu), ogólnorozwijających (np. metodą Weroniki Sherborne, psychoedukacyjne, psychomotoryczne, muzyczno-rytmiczne) i innych formach terapii,

Terapia psychologiczna.

Cele terapii:

– kształtowanie właściwych postaw społecznych,

-podniesienie ogólnej aktywacji psychicznej, a tym samym wszystkich procesów

orientacyjno–poznawczych,

-rozumienie własnych uczuć, potrzeb, specyfiki własnej płci,

– pomoc w uformowaniu zintegrowanej struktury wartość i ideałów wraz z szeregiem zachowań pozwalających praktycznie wykorzystać te wartości w rzeczywistym świecie zobowiązań, ryzyka i odpowiedzialności.

Poważnym problemem dzieci i młodzieży z wadą słuchu jest problem tożsamości i samooceny. Własne poczucie tożsamość nie jest czymś, co się nagle odkrywa, ale jest aktywnie kontrolowane w procesie rozwoju, w którym głuche dziecko uczy się podejmowania decyzji. Poczucie własnego „ja” jest niezawodną miarą zdrowia psychicznego jednostki, wyrażającego się głównie w jej zdolności do funkcji i myślenia w sposób efektywny, miarą zdolności wytrzymania stresów i umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach życiowych. W wyniku terapii psychologicznej dzieci niesłyszące osiągają wyższy poziom wiary we własne siły, podwyższają swoją samoocenę i poziom poczucia tożsamości. Wzmacniają motywację do podejmowania zachowań komunikacyjnych, co prowadzi do usamodzielniania. Wyrównują i podnoszą poziom integracji psychofizycznej.

Terapia grupowa psychologiczna będzie obejmować: rozwiązywanie bieżących problemów nurtujących uczestników terapii, nauka motywacji do działania, nauka odpowiedzialnych zachowań społecznych, itra-i interpersonalnych, nauka pracy w grupie, nauka spostrzegania zachowań niewerbalnych

Terapię prowadzi 1 lub 2 osoby w zależności od potrzeb grupy. Czas trwania 2 godziny.

Terapia surdopedagogiczna.

Cele terapii:

-rozwijanie kompetencji językowej i komunikacyjnej,

-kształcenie umiejętności pracy w zespole,

-usprawnianiu koncentracji uwagi, pamięci słownej,

– kształcenie umiejętności prowadzenia dialogu,

-usprawnianiu i rozwijaniu analizy i syntezy: sylabowej, głoskowej, literowej.

Terapia grupowa surdopedagogiczna jest ważnym elementem rehabilitacji słuchu i mowy. Trening pracy z w grupie rówieśniczej jest niezbędny do nabywania przez osoby głuche umiejętności społecznych w procesie usamodzielniania. Uczestnicy terapii grupowej surdopedagogicznej będą zwiększali swoją kompetencję językową i komunikacyjną oraz samodzielność w sytuacjach zadaniowych, chętniej i bez niepokoju będą podejmować nowe zadania, śmielej będą wypowiadać się i wchodzić w sytuacje dialogu z rówieśnikami, terapeutami.

Terapia polegać będzie na zajęciach grupowych podczas których proces usamodzielniania odbywać się będzie przy pomocy prowadzonych ćwiczeń.

Materiały pomocnicze to: System Edukacji PUS, System Edukacji PALETA, System Edukacji LOGIKO, gry planszowe- edukacyjne, multimedialne programy edukacyjne, papier, długopisy, kredki, ołówki, papier kolorowy, klej. Książeczki, gry dydaktyczne.

Terapia grupowa pedagogiczna będzie obejmować: wspólne w grupie rozmowy tematyczne poszerzając słownictwo, czytanie, wypełnianie pisemne ćwiczeń, wspólne planowanie sposobu wykonania zadań, uczenie poprzez gry dydaktyczne.

Terapię prowadzi 1 osoba. Czas trwania 2 godziny.

Terapia surdologopedyczna

Cele terapii:

-rozwijanie umiejętności sprawnego wykonywania ruchu w oparciu o dźwięk-wyrabianie orientacji w czasie i przestrzeni,

-rozwijanie koncentracji uwagi,

-usprawnianie narządów mowy- technika posługiwania się głosem,

-kształtuje wrażliwość dziecka na bodźce słuchowe,

– uwrażliwienie dzieci na cechy akustyczne mowy,

– zwrócenie uwagi na zjawiska wspólne dla muzyki i wypowiedzi,

-rozwijanie umiejętności różnicowania i identyfikacji dźwięku,

-opanowanie prawidłowego toru oddechowego,
– poprawa czynności fonacyjnej z właściwym używaniem rezonatorów – poprawa brzmienia głosu,

-zmniejszenie wysiłku głosowego, dzięki usprawnianiu funkcjonowania układów oddechowego, fonacyjnego i artykulacyjnego,

-motywowanie uczestników do  poprawnej i starannej wymowy,

– omówienie podstawowych zasad profilaktyki i higieny głosu,

– znaczenie prawidłowej emisji głosu dla zdrowia.

Terapia surdologopedyczna grupowa będzie realizowana poprzez ćwiczenia logorytmiczne
i ćwiczenia z emisji głosu. Muzyka i śpiew mają duże znaczenie w terapii logopedycznej. Śpiew wzmacnia aparat głosowy dziecka, rozwija klatkę piersiową, dotlenia organizm, uczy prawidłowego toru oddychania i gospodarowania powietrzem. Dzięki wprowadzaniu dobranych pod względem fonetycznym i tematycznym piosenek, dzieci poznają nowe słownictwo i uczą się prawidłowej wymowy. Logorytmika jest swoistą formą połączenia rytmiki i terapii logopedycznej. Na bazie ćwiczeń muzyczno-ruchowych będą stosowane ćwiczenia słowno-ruchowe, których wiodącym składnikiem jest rytm. Zadaniem ćwiczeń logorytmicznych będzie zwrócenie uwagi dzieci na zjawiska wspólne dla muzyki i wypowiedzi, czyli na: rytm, tempo, wysokość dźwięku, akcent, artykulację. Emisja głosu to proces jego wytwarzania i wyprowadzania na zewnątrz w mowie i w śpiewie. Na ten proces składają się, zachodzące niemal jednocześnie, czynności takie jak: oddychanie, fonacja, rezonans  i artykulacja. Zaburzenia w ich funkcjonowaniu wpływają w sposób negatywny na właściwą emisję głosu. Osoby z wadami słuchu ze względu na brak kontroli słuchowej oraz bardzo częste, wypracowane przez wiele lat siłowe sposoby wydobywania głosu, potrzebują ćwiczeń oddechowych, relaksacyjnych, głosowych i artykulacyjnych. Ze względu na grupowy charakter proponowanych zajęć niezbędne będzie ich prowadzenie przez dwóch specjalistów. Jedna z osób będzie prezentować ćwiczenia , druga podawać słownie instrukcję, objaśniać niezbędne pojęcia, sprawdzać poprawność wykonania zadania przez uczestników i je korygować. W ćwiczeniach logorytmicznych, które będą odbywały się przy akompaniamencie instrumentów muzycznych – jedna z osób prowadzących będzie grała i śpiewała, druga będzie prezentowała ćwiczenia ruchowe, rozdawać rekwizyty, sprawdzać poprawność wykonywanych ćwiczeń, dbać o porządek zajęć.

Terapię prowadzi 2 osoby. Czas trwania 1 godzina.

Terapia ogólnorozwojowa

(np. metodą Weroniki Sherborne, psychoedukacyjne, psychomotoryczne, muzyczno-rytmiczne)

Cele terapii:

-stworzenie lub aktywizacja sieci neuronalnych, odpowiadających za mózgowe procesy integracyjne,

-wzbudzenie w dziecku poczucia, że może więcej osiągnąć, niż jemu samemu się wydaje,

-poszerzenie świadomości własnych stanów emocjonalnych,

-nauka  rozpoznawania uczuć i tego w jaki sposób uczucia mogą być wyrażane,

-usprawnienie czynności analizatorów: słuchowego, wzrokowego, kinestetyczno- ruchowego,

-kształcenie lateralizacji, orientacji w schemacie ciała i przestrzeni,

-usprawnienia uwagi, percepcji, pamięci, wyobraźni słuchowej i wzrokowej,

-motoryki i koordynacji wzrokowo- słuchowo- ruchowej,

-integracji percepcyjno- motorycznej,

-świadome poznanie własnego ciała,

-świadomość przestrzeni i dzielenia jej z innymi,

-zwiększenie poczucia bezpieczeństwa i zaufania do siebie i rodzica (opiekuna),

-poznawanie instrumentów, gra na nich. Łącznie melodii, dźwięku, ruchu.

Terapia grupowa ogólnorozwojowa jest terapią psychologiczno-pedagogiczno-muzyczno-ruchową. W jej skład wejdą elementy psychoedukacyjne, psychomotoryczne oraz metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne. Przeznaczona  jest dla dzieci z zaburzeniami funkcjonowania, których podłożem jest minimalna dysfunkcja mózgu, spowodowana nieprawidłowością w dojrzewaniu mózgowych struktur integracyjnych (struktur m. in. odpowiedzialnych za funkcję somatognozji, mowy i zachowań). Wszystkie ćwiczenia będą zintegrowane, będą łączyć doznania ruchowe, czuciowe, słuchowe, wzrokowe i emocjonalne. Czynności będą werbalizowane. Każdemu ćwiczeniu będzie towarzyszyć piosenka wierszyk, rymowanka lub komunikat słowny. Mowa jest regulatorem zachowań ruchowych. Bardzo istotne są oddziaływania wychowawcze, które będą opierać się na pedagogice sukcesu i wprowadzeniu pojęcia „granic”. Dzieci poznają zasady efektywnego komunikowania się poprzez: aktywne słuchanie, wypowiadanie komunikatów JA, konstruktywne wyrażanie własnych myśli i potrzebW ramach kompetencji komunikacyjnych dzieci nauczą się otwartego wyrażania siebie z zachowaniem szacunku dla siebie i innych. Podstawą porozumiewania się za pomocą „ języka ruchów” jest świadomość swojego ciała. W metodzie W. Sherborne stosuje się różne kategorie ruchu – ruch prowadzący do poznania własnego ciała, kształtujący związek jednostki z otoczeniem fizycznym, budujący związek z drugim człowiekiem, prowadzący do współdziałania w grupie, ruch kreatywny. Bardzo ważnym walorem metody jest to, iż w atmosferze zabawy umożliwia się dzieciom zaspokojenie podstawowych potrzeb psychicznych. Współćwiczący muszą wykazać się opiekuńczością, umiejętnością współdziałania i reagowania na potrzeby i możliwości innych.Na uwagę zasługuje nowa forma terapii ogólnorozwijającej z wykorzystaniem instrumentów, ruchu, melodii. Dzieci będą zapoznawały się z instrumentami muzycznymi (miedzy innymi pianino, trójkąt, flet, dzwonki chromatyczne, instrumenty perkusyjne i dęte) i próbowały grać na nich różne melodie. Zauważyliśmy, że w dobie nowoczesnej technologii (implanty ślimakowe, cyfrowe aparaty słuchowe) bardzo wzrosło zainteresowanie dzieci instrumentami i chęć gry na nich. W terapii łączy się dźwięk, ruch i melodie. Zwraca się uwagę na zjawiska wspólne dla muzyki i wypowiedzi, dzieci uwrażliwiają się na barwę i wysokość dźwięków. Grając same wsłuchują się w dyskretne różnice między dźwiękami co potem przekłada się na prawidłową melodię wypowiedzi, oraz rozwijanie umiejętności różnicowania i identyfikacji dźwięku.

Terapia ogólnorozwojowa będzie prowadzona przez dwie osoby, które poprzez słowną i ruchową prezentację materiału oraz bezpośrednią pomoc dadzą wsparcie i niezbędne wskazówki. Będzie możliwe również monitorowanie stanu emocjonalnego i fizycznego szczególnie dzieci z niepełnosprawnościami sprzężonymi.

3.Zajęcia  grupowe

Zajęcia kompensacyjne

-pomoc w opanowaniu materiału szkolnego w wielu dziedzinach na różnych szczeblach edukacji,

-wyeliminowanie w obszarze edukacyjnym negatywnych skutków braku słuchu,

-pomoc w przygotowaniu do egzaminu po 3 klasie, po  6 klasie, gimnazjalnego i maturalnego.

Zajęcia kompensacyjne prowadzone będą w następujących formach: językowe, logicznego myślenia (np. matematyczne) i inne.

Trudności w opanowaniu języka ojczystego podopieczni pokonują pod okiem nauczycieli języka polskiego. Konieczna jest także pomoc w opanowaniu języków obcych. Osoba z wada słuchu wymaga odpowiednich warunków akustycznych (stąd potrzeba realizowania zajęć w małych grupach).

Zajęcia z logicznego myślenia (poprzez naukę matematyki), mają na celu wyeliminowanie negatywnych skutków braku słuchu. Rzeczywistość dziecka niedosłyszącego składa się z fragmentarycznych informacji, którym brakuje istotnych powiązań. Dziecko przyzwyczaja się do chaotycznych informacji i nie szuka innych rozwiązań, akceptując czasem nawet sprzeczne fakty bezkrytycznie. Zajęcia te mają wyrobić u młodych osób niedosłyszących nawyki poszukiwania powiązań pomiędzy skutkiem a przyczyną, a także nie skupiania się wyłącznie na informacjach przekazywanych drogą wzrokową.

Zajęcia usprawniające przez sztukę

Sposób realizacji:  zajęcia taneczne, teatralne zajęcia plastyczne i inne.

Celem zajęć jest;

-wykorzystanie sztuki jako narzędzia do kształtowania świadomości kulturowej osób
z uszkodzeniem słuchu,

-kształtowanie umiejętność twórczej samorealizacji,

-rozwijanie potencjału emocjonalnego i społecznego,

-rozwijanie orientacji przestrzennej i świadomego ruchu.

-kształtowanie wyobraźni twórczej i przestrzennej

Sztuka jest naukowo potwierdzoną wartością w życiu człowieka, która inspiruje wszystkie sfery rozwoju, dlatego też nie może jej zabraknąć w procesie rewalidacji osób niedosłyszących. Poprzez taniec, muzykę i plastykę można dotrzeć do wielu zakamarków osobowości ludzkiej i kształtować ją językiem piękna. Sztuka, angażując układ limbiczny, odpowiedzialny za procesy zapamiętywania
i motywacji, ma poważny wpływ na regulację zachowań i stanów emocjonalnych a doświadczanie jej poprzez udział w akcie tworzenia, zaspakaja także potrzeby psychiczne dziecka z wadą słuchu  i przeżywanie stanów emocjonalnych takich jak: zadowolenie i przyjemność. Taniec uświadamia schemat własnego ciała i uczy pozytywnego wykorzystania jego walorów.  Zajęcia grupowe plastyczne kanalizują lęki i niepokoje dzieci z wadą słuchu. Pozwalają poprzez stosowanie technik niewerbalnych wyrazić pełnię życia wewnętrznego dziecka, mają wartość oczyszczającą, obniżają  napięcie,  podnoszą  poziom ogólnej aktywacji psychicznej dziecka i jego możliwości autonomicznego wyrażania siebie, harmonijnie usprawniają funkcje percepcyjne i motoryczne dostarczając  pozytywnych informacji o własnej kreatywności. Zjawisko to wraz z wraz z doświadczaniem przez dziecko  bogatszych, poprzez stosowanie specyficznych technik, materiałów i narzędzi plastycznych,  doświadczeń sensorycznych, pozytywnie wpływa na funkcję kojarzenia,  funkcje intelektualne a także  podnosi  poziom kompetencji językowych i umiejętności  społecznego zachowania się.

Zajęcia grupowe powadzone są przez 1 specjalistę. Czas trwania 2 godziny

4.Sesje indywidualne z trenerem pracy- aktywizacja zawodowa

Celem tych zajęć są  działania, które pozwolą na zminimalizowanie, bądź wyeliminowanie problemów związanych z procesem socjalizacji, przygotowania i  podjęcia pracy zawodowej.

Wsparcie  to realizowane będzie w oparciu o model Zatrudnienia Wspomaganego (ZW) –  jest to model umieszczania osób niepełnosprawnych na otwartym rynku pracy.”….Zatrudnienie Wspomagane znacznie wykracza poza rehabilitację zawodową osób niepełnosprawnych, dokonuje przekształceń w środowisku pracowniczym osób sprawnych, zmienia motywację i zachowanie osób niepełnosprawnych, modyfikuje społeczną recepcję niepełnosprawności, przyczynia się do sukcesu ekonomicznego całego społeczeństwa…..”(Dziurla, R. (2011). Zatrudnienie Wspomagane – nowy wymiar rehabilitacji zawodowej. W: E. Pisula, K. Bargiel-Matusiewicz, K. Walewska, (red.), Oblicza rehabilitacji. Warszawa: MediPage).Pięcioetapowy model ZW zalecany jest przez Europejską Unię Zatrudnienia Wspomaganego (EUSE).

Od 2008 roku z metody zatrudnienia wspomaganego w Fundacji ECHO skorzystało około 200 osób z czego około 80 znalazło i utrzymało zatrudnienie na otwartym rynku pracy. Oznacza to, że wskaźnik zatrudnienia utrzymuje się na poziomie 40 procent i jest zbliżony do średniej uzyskiwanej w innych organizacjach. Od 2011 roku do opisanych osiągnieć przyczyniają się również praktykanci Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, a od 2013 roku drugi trener pracy, a właściwie trenerka, ze znajomością polskiego języka migowego. W listopadzie 2012 roku Fundacja gościła wielu specjalistów ZW na spotkaniu nt.: Przyszłość Zatrudnienia Wspomaganego w Polsce i w Europie, wśród których znajdowała się przedstawicielka Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej oraz ekspert z Uniwersytetu w Cardiff w Wielkiej Brytanii. Od 2014 roku Fundacja jest członkiem związku stowarzyszeń – Polska Unia Zatrudnienia Wspomaganego, który zajmuje się rozwojem metody ZW w Polsce.

Pięć etapów ZW:

1.Zaangażowanie klienta

2.Profilowanie zawodowe

  1. Poszukiwanie pracy
  2. Zaangażowanie pracodawcy
  3. Wsparcie w miejscu pracy i poza nim
  4. Zaangażowanie klienta

Opracowanie wstępnego planu działań.

Na tym etapie następuje pierwszy kontakt z klientem. Podczas spotkań opracowuje się wspólnie plan działań.

2.Profilowanie zawodowe

Podczas sesji opracowuje się profil zawodowy beneficjenta. Analizuje się zakres jego umiejętności metodą SWOT, opracowuje ważne dla beneficjenta cele metodą SMART. Planuje karierę
i strategie wsparcia. Aktualizuje się plan działań. Opracowuje profil beneficjenta jako pracownika.

3.Poszukiwanie pracy

Jest to etap, na którym prowadzone są działania mające na celu odnalezienie potencjalnego pracodawcy poprzez wspólnie ustaloną strategię poszukiwań.

Zapoznaje się klienta z różnymi metodami poszukiwania pracy.

Nawiązuje się  kontakty z pracodawcami.

4.Zaangażowanie pracodawcy

Jest to czas przygotowania się i uczestniczenia w rozmowach kwalifikacyjnych z potencjalnymi pracodawcami. Wymaga to, od osoby pośredniczącej, bezpośredniego kontaktu z pracodawcą w celu określenia zgodności jego profilu z profilem beneficjenta.

Efektem w/w działań jest stworzenie profilu potencjalnego pracodawcy.

Na tym etapie analizuje się i dopasowuje miejsce pracy do beneficjenta oraz zabezpiecza je.

  1. Wsparcie w miejscu pracy i poza nim.

Na tym etapie zapoznaje się klienta z miejscem pracy i uczy go orientacji w miejscu pracy.

Zapoznaje się beneficjenta ze stanowiskiem pracy i z kulturą firm. Podąża się za jego potrzebami.. Monitoruje się środowisko pracy pracownika i pomaga w rozwiązywaniu powstałych problemów. Stopniowo wycofuje się wsparcie. Zakończenie tego etapu oznacza zakończenie pracy z danym beneficjentem.

5.Porady/ konsultacje

Celem porad/ konsultacji jest natychmiastowa reakcja specjalistów na problemy zaistniałe w placówkach do których uczęszczają nasi podopieczni. W miarę możliwości szybkie i skuteczne rozwiązanie zaistniałych sytuacji konfliktowych z podaniem proponowanych metod, które przyczynią się do zapobiegania takim przypadkom w przyszłości. Wzrost świadomości i wiedzy rodziców/opiekunów, nauczycieli, wychowawców, rodzin podopiecznych w zakresie prawa, rehabilitacji, edukacji.

Dzieci i młodzież niesłysząca uczęszczając do szkół ogólnodostępnych oraz różnych placówek narażona jest na nietolerancję, dyskryminację i etykietowanie ze strony słyszących rówieśników. Zachowania te są przyczyną niewiedzy słyszącego społeczeństwa na temat uszkodzeń słuchu i metod komunikacji z osobami głuchymi. W palcówkach, do których uczęszczają nasi podopieczni czasami dochodzi do konfliktów i nieprawidłowych postaw dzieci i młodzieży wobec niesłyszących rówieśników. W takich sytuacjach niezbędna jest natychmiastowa interwencja ze strony specjalistów. Kiedy podopieczni lub rodzice dadzą sygnał o zaistniałej nieprawidłowej sytuacji, nasi specjaliści będą umawiali się na konsultacje, które przyczynią się do zniwelowania konfliktów i zapobieganie takim konfliktom w przyszłości. Wiedza z zakresu prawa, ochrony zdrowia, edukacji, jest wśród rodziców/opiekunów i innych osób z otoczenia naszych podopiecznych bardzo nikła. Większość dzieci niesłyszących rodzi się w rodzinie słyszącej, która nie ma pojęcia o orzecznictwie, prawach, rehabilitacji i edukacji Głuchych. Jest ogromna potrzeba udostępnienia tego rodzaju wsparcia. Wiedza, którą zdobędą podczas porad/ konsultacji pozwoli im na podejmowanie odpowiednich decyzji względem ich niesłyszących dzieci i pomoże wyznaczyć odpowiedni nurt rehabilitacji i edukacji.

Porad/konsultacji będą udzielali w zależności od potrzeb specjaliści: z zakresu prawa, ochrony zdrowia, specjaliści mowy i słuchu. Odbiorcami będą: rodziny podopiecznych, wychowawcy, nauczyciele, terapeuci, opiekunowie. Terminy będą ustalane według  indywidualnych potrzeb.

6.Komunikacja niewerbalna- kurs PJM

Celem oddziaływań jest podnoszenie kompetencji komunikacji niewerbalnej, realizowanej poprzez  kurs PJM (Polski Język Migowy). Polski Język Migowy to język wizualno-przestrzenny, którym posługuje się społeczność osób głuchych w Polsce (zarówno osoby głuche, jak i słyszące dzieci głuchych rodziców). Jest to język posiadający własne, niezależne od polskiego języka polskiego, słownik i gramatykę.

Nauka PJM pozwoli porozumieć się młodzieży niedosłyszącej z Fundacji z innymi niesłyszącymi rówieśnikami. Specjaliści i rodzice będą mogli nawiązać kontakt z niesłyszącymi rodzicami porozumiewającymi się językiem migowym.

Czasami trzeba podjąć decyzję o wprowadzeniu języka migowego jako podstawowego, pierwszego dla dziecka i jego rodziny. Wówczas cała rodzina powinna nauczyć się PJM

Coraz częściej spotyka się też dzieci dwujęzyczne – zwłaszcza w rodzinach ludzi niesłyszących.  Pierwszym językiem tych dzieci jest język macierzysty – migowy, zaś języka ojczystego – polskiego – dzieci uczą się w mowie i piśmie od najwcześniejszych chwil życia,  ale jest to ich drugi język.

  1. Grupa Wsparcia dla Młodzieży- (GWM)

Celem  spotkań jest wzajemne wspieranie się i dzielenie doświadczeniami, nawiązywanie kontaktów interpersonalnych z innymi niesłyszącymi, wykluczanie osamotnienia i alienacji. Wspólne spędzanie czasu wolnego.

Młodzież niesłysząca gromadzi się w Grupie Wsparcia dla Młodzieży. Należą do   niej dorosłe osoby niedosłyszące i niesłyszące, które postanowiły wspierać się nawzajem. Wspólne, środowiskowe działania pozwolą na zintegrowanie osobowości młodych ludzi, zminimalizowanie, bądź wyeliminowanie problemów związanych z procesem socjalizacji, edukacji, przygotowania do podjęcia pracy zawodowej i dostępnych ról społecznych. Okres adolescencji i wchodzenia w dorosłość to koniec etapu kształtowania poczucia tożsamości. Przebywając razem, czerpiąc ze swoich doświadczeń, młodzi niesłyszący odnajdują tu swoją przynależność i poczucie tożsamości.  Większość z nich to podopieczni Fundacji od wielu lat. Tu wzrastali, rehabilitowali się, nabierali doświadczeń. Wspólne sukcesy i porażki połączyły ich wielką przyjaźnią. Mimo tego, że są już dorośli, z przyjemnością przychodzą do Fundacji. Pracują z trenerem pracy, uczestniczą w kursach i warsztatach, spotykają się w ramach grupy wsparcia na spotkaniach czwartkowych. Podejmują wiele samodzielnych inicjatyw. Na spotkaniach czwartkowych podopieczni przedstawiają swoje osiągnięcia i dokonania z ostatniego miesiąca. Przy pomocy prezentacji multimedialnych opowiadają o swoich sukcesach w kraju i zagranicą. Omawiają ważne, bieżące problemy i wydarzenia. Sami organizują i szykują poczęstunek. W drugiej części bawią się w różne gry i zabawy integracyjne wspomagające kontakty interpersonalne i dobre funkcjonowanie w grupie rówieśniczej. Grupa Wsparcia będzie spotykała się raz w miesiącu. Wolontariusz będzie pomagał w organizacji każdego spotkania i będzie w nim uczestniczył.

  1. Choinkowa impreza integracyjna

Choinkowa impreza integracyjna kierowana jest do 130  dzieci i młodzieży- podopiecznych Fundacji.  Planowane są różnorodne działania, które mają na celu przybliżenie podopiecznym postaci Mikołaja i tradycji Świąt Bożego Narodzenia oraz integrację ze słyszącymi uczestnikami imprezy. W realizację zadania zaangażowane będą rodziny, a także wolontariusze.

Cel zadania to:
1.Edukacja poprzez zapoznanie z tradycją świąteczną i postacią Św. Mikołaja.

2.Zwiększenie sprawnego poruszania się w przestrzeni (orientacja), świadomości własnego ciała, uwrażliwienie na dźwięk oraz integracji społecznej poprzez wspólny taniec, zabawy logorytmiczne  z instrumentami.
3.Wzmacnianie i rozwijanie potencjału poznawczego dzieci, naturalnych form aktywności z nastawieniem na aktywność twórczą, angażującą: intelekt, emocje i wyobraźnię przestrzenną po przez oglądanie przedstawienia kukiełkowego, czynny udział w zabawie i wspólne przygotowanie poczęstunku.

Łącznie zorganizujemy 3 Imprezy Choinkowe .Grudzień 2015, grudzień 2016, grudzień 2017

Realizowane działania będą wspierane poprzez pracę wolontariuszy. Woluntariusz będzie pomagał w organizacji spotkań Grupy Wsparcia dla Młodzieży. Wolontariusze realizować będą działania pomocnicze takie jak bieżąca obsługa administracyjna ośrodka, otwieranie drzwi, pomoc w obsłudze imprez integracyjnych odbywających się w siedzibie Fundacji. Wolontariusze będą się zmieniać, w zależności od potrzeb Ośrodka. Są nimi: studenci, rodzice, babcie, prababcie, seniorzy, osoby z otoczenia.